۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۱, چهارشنبه

کارگران ایران، شما تنها نیستید.

تکبر انسانهای پلیدی که از نطفه و در شکم مادر به جای نیکی، بدی را آموزش می بینند و با شیطان دست دوستی می دهند، سرانجام ناباوری با خود حمل می کنند.
شاید در روزگاری که طولی نپیماید بر مسند قدرت بنشینند و از کسانی که مخلصانه و با نیت و سرشت پاک بنای زندگی شان را نهادند سود ببرند و آنها را به بردگی و اسارت و استثمار بگیرند ولی عاقبت زندگی شان جز خفت و بی آبرویی چیزی نصیبشان نخواهد شد.
در دورانی که زندگی می کنیم نیکی بنده ی بدی ست و زیبایی اسیر زشتی و رسیدن به قدرت و ثروت جز از راه ظلم و ستم و خون راه دیگری ندارد.
تمام سران مملکت جمهوری آخوندی ایران، آن سگ وحشی و خونخوار پیر گرفته تا دار و دسته ی آن مثل احمدی نژاد و غیره از همین قماش هستند. اگر آبادی در مملکتم ایران رخ داده است بی شک بهایش قدرت و توان مردان کار بوده است. نیروی انسانی آنانی که برای سیر نگه داشتن شکم خانواده ی خود از جان و توان خود گذشتند تا شاید زندگی بهتری را برای همسران و فرزندانشان بسازند ولی تا بوده جیب سرمایه داران پر پول تر و پر بارتر شده است.



آمار نشان می دهد که ایران کشوری سرمایه دار است و هیچ شخصی نباید در بدبختی و فلاکت زندگی کند. همانطور که مرد ننگین تاریخ ایران خمینی جلاد گفته بود، پول نفت باید بر سر سفره ی هر ایرانی بیاید. اینگونه نشد و فرزندان او و هم تبارهایش که اصلیت غیر ایرانی دارند روز به روز قوی تر و ثروتمند تر شده اند اما می دانم و می دانید که دیکتاتوری و استثمار رهی کوتاه است و انتهایش نابودی آن هم با نامی بد که آیندگان آن را لکه ای سیاه در تاریخ خود می دانند.
به امید روزی که زیبایی جای زشتی و نیکی جای بدی را بگیرد.